Ben sevdim...

"
Biliyorum artık neden yaşayacağımı, neden yaşamla uzlaşmam gerektiğini...Sen dediklerinin doğruluğunu bilerek mi öldün?Birtakım yanlışlar uğruna mı...İsteyerek mi öldün, bir kaza sonucu mu?Bunları hiç bilemeyeceğim, doğru...Ölümünün anlamı var mıydı, yoksa tüm anlamsız mıydı,onu da seçemiyorum. Ama bildiğim bir şey var artık.
Ölmeden de olurdu.

Büyük oyuncu olamamakla küçük oyuncu olmak arasında; küçük oyuncu olmayı geri çevirmekle hiç oyuna katılmamak arasında; uzlaşamadığın düzeni değiştirememekle ölmek arasında bir yer olmalı diyordum...Yaşanılabilecek; kişinin kendi kendisinden tiksinmeden yaşayabileceği bir yer...
O yeri sen göstermiştin bana, o gece...İkimiz de görmüştük,duymuştuk...Araya giren gereksiz, çirkin olaylar unutturmuş bize,o gecenin sessizliğinde yakaladığımız gerçeği...
Küçük,küçücük rolleri iyi oynamak,doğru oynamak, elinden geldiğince oynamak vardı ya,Ozer. O gece söylemiştin ya bana...Küçüklüğünden yüksünmeden değerlendirmek...

Çevredeki anlayış kıtlığından yakınmadan sürdürmek işlevini, görevini...Elinden geleni sonuna dek yapmak, az da olsa elinden gelen... Yaptığın işin yararlılığını ille de anında, ille de somut olarak görmek gerekmez ki...Her an yararlılığını duyup, her an kıvançlanmadan yaşanmaz değil ki... Kahraman olmak şart değil. İşin ille de başında ya da en ortasında olmak...Sonunda da olunabilir...En arkadan, ucundan tutulabilir.Sırası gelince sahneye çıkmak...Sırayı zorlamamak. Hele hele ölme sırasını. Ve sırası gelince doğru yapmak işini; iyi yapmak elinden geldiğince...Elinden geleni zorlamak belki, ama sırayı değil...Sırayı değil! Kolaya kaçmamak...Ölmek kolay..Kürekleri bırakıverirsin,olur biter...Sıran gelmeden. Sıra atlayarak, kendi kendisini cok önemseyenler gibi. Baskasinin sırasını, baskasının yaşamını çalarak...Olmamalıydı..Anlamamaları için binlerce neden var, bunlardan biri de sen olma, demiştin. Anlamamalarının nedenlerinden biri olmadan yaşamak vardı,Özer. Yalnız bu bile, başlı başına bu, kolay mı? Ölmek için binlerce neden var, yaşamak için bir neden aramak, bulmak da vardı...Küçücük bir neden...
Küçücük işleri iyi, doğru yapmak için yaşamak var...Oyuncuysan eğer, hangi nedenle olursa olsun seçtiysen, sevdiysen sahne oyunculuğunu, küçük rolleri bir küçük oyuncu gibi değil de, güzel, doğru oynamak için.. Her şey çirkin bir aldatmaca olmayabilir, demiştin o gece. Olmayabilir. Olmadığı olmuştur. En azından çirkin değil de güzel bir aldatmaca olabilir. Güzel bir aldatmaca...Ah ona da razıydım,Özer.Ona da razıydık..Değil miydik? Güzel olması yetmez miydi?

Yetmedi demek. "
-Küçük Oyuncu (Pınar Kür)