Kız otobüsten inmedi, yürüyerek geldi. Kolunda da sadece gündelik çantası vardı, siyah renkte. Siyah uzun kaban ve siyah pantalonla birlikte. Ve kırmızılık yine, ellerinde ve dudaklarında ateşten.
Ama geri kalan her şey, fazlalaşmış halleriyle, aynıydı.
Numbness is ahead, I write to defreeze myself..
Sonra?
Thursday, December 27, 2007
Posted by Tugc at 3:55 PM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
3 comments:
bebek ya
kaç zamandır konuşamaz/yorumlaşamaz haldeyiz
içime dert mi oldun ne
kız otobüsten inmeyip yine de nasıl yürüyerek geldi
bence hiç binmemesi gerekiyordu :s
her şey aynı kalsa da, ben cuma günü yeni hayatıma başlıyorum gidiyorum ki tuuçeee :)
fazlasıyla monoton hayatımızın özeti,
o kadar monoton ki otobusle gitmek ile yürümek arasında artık fark kalmadı...
gezerken yıldız attar efrasiyab böyle yazılara... vesselam
iç monolog.. hoş
Post a Comment