ama

Dizi izleyip, kitap okuyup, film izleyip, Yeşilçamları bile izleyerek ağlayan biriyim ben... İnkar etmenin anlamı yok.
İlginç olan şey, dizilerin romantik sahnelerinde ağlayan biri değilim. Sırf Hatırla Sevgili var diye cumaları daha da bir sevdiğim bu dizinin romantik, aşk-lı sahnelerinde de sanırım ağlamamıştım hiç...
Ama...
Bu sahneyi 1 haftadır 5-6 kez izledim...İnsan artık repliklerini bile ezberlediği bir sahneyi her görüşünde, ilk defa izler gibi salya sümük olur mu..?
Ek: Şimdi hatırladım, şurda ve şurda da ağlamıştım...Ama ilki yayınlanırken, kışın İstanbul'da kuzenimde hastaydım, hatırlıyorum. O zaman da ağlamıştım, şimdi de ağlıyorum orayı izlerken.
Neden bu kadar dokundu biliyorum ama bilmemezlikten gelme çabalarındayım sanki.

Neyse..sustum...
Dizi izleyip ağlayan bir insan olduğum fikri o kadar da garip değil. Ve en azından madem duygulanıp, salya sümük oluyorum, izlemeyeyim, değil mi? Değil işte. Sanki "bak az önce ağladım, şimdi ağlamam artık yine izleyince" deyip, kendimi deniyorum. Ama sonuç aynı. Ama iki damla, ama çok, sonuç aynı. Pınarlar ufacık olsa da, yaptıkları çok kocamanmış.