Ben hiç ateş böceği gördüm mü?

Sorry for writing in Turkish this time..But i just felt like that..

temha isimli bloggerimizin banna yorumunda yazdigi soru beni bugunun ikinci postunu yazmaya itti..Dusundum..Ben gercekten hic ates bocegi gordum mu acaba?
yada biz ne zaman bu dunyanin hareketinden, hizindan kurtulup, gozlerimizi ve kulaklarimizi tam olarak acip, garip isiklari izlemeye verecegiz kendimizi? Ben deliyim ya..Kesin yakindir benim de gormem..hem zaten bunlari gormek sadece deli olmakla olmaz ki..
Bugun ben gercekten ufak capta bir kalp krizini atlattim.Hayatimda garip seyler oluyor ve ben her seferinde tekrar tekrar sasiriyorum..ya istemiyorum ben artik hep boyle anormal, uzuntulu,depresif seylerle sasirmayi..ben mutlulukla sasirmak istiyorum..hayati yavas yasamak istiyorum ki, kacirdigim ates boceklerini gorebileyim..Agustos boceklerinin sesini dinlemekten yorulayim,birine uzun uzun cok dikkatli bakayim,baska birisi beni izlesin benim haberim olmadan..ufacik ama agzimi acik biraktiran surprizler gelsin basima..ben baskalarinin gozlerinin icine baktigimda, yine benim o yildizlarimi gorsunler..(Gozlerimin icinde yildizlar var ya benim)
Baska..Boyle geyik,komik postlar yapayim bloguma sadece depresif olanlar disinda..
tipki boyle fotografta oldugu gibi olmak mesela..Anne, baba ve cocuk..Dunyanin en guzel varligini,en sevdigin insanin bir parcasini icinde tasiman ve sonra da onu ellerine alman..Sonra da hayati onunla ve sevdiginle yavasca, sadece bir tane bile olsun ates bocegi bulmak icin aramak..
Isterdim..
Peki ya siz? Siz gordunuz mu hic? Bulursaniz bana da soyler misiniz?Ben de gidip bakabileyim.