Her sabah yolda karşılaştığım bir köpek (bu bir metafor filan değil. Bildiğimiz 4 ayaklı, tüylü filan bir sokak köpeği kendisi) var. Hoş, o benim farkımda değil, sabahları sıcaktan bitkin halde Levent Çarşısı’nın orda bir kuruyemişçinin önünde uyuyor oluyor. Ama hep aynı yerde.
Neredeyse 1 aydır aynı yerde, aynı yatar pozisyonda gördüğümden öldüğünden şüphelenmeye başlamıştım. Dün gece, “Ölmüş müdür sence?” diye bile sordum Özden’e. “Yok canım, uyuyordur” dedi. “Ama hep aynı yerde, hiç yer değiştirmiyor” dedim.
Sonra bu sabah düşündüm de… İnsanlar da “genellikle” her gece aynı yerde uyuyorlar, hareketler ve metabolizma minimuma indirgenmiş. O kadar şaşırılacak bir şey yokmuş yani. Ama galiba ben böylesine sıradan sayılabilecek bir şeye bu kadar şaşırmama daha çok şaşırdım.
Numbness is ahead, I write to defreeze myself..
Köpek?
Monday, July 07, 2008
Posted by Tugc at 10:23 AM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
11 comments:
ahahha =)
senden ses seda çıkması köpeğin yaşıyor olmasından daha iyi mi ne (:
sabah ''yeniden'' yazdığını görmek daha şaşırtıcı bence.
hoş geldin (:
alışkanlık
Is everything ok with you?
Muhaha örneklemen manyak...
Mrb arkadaşım çok güzel bir blog olmuş başarılarının devamını dilerim..
Benim siteme de beklerim www.anindayorum.com
Hoşçakal...
bence bu kişisel bir farkındalık güdüsü. herkeste olmayan.
"hayatınızda bir daha belki hiç görmeyeceğiniz bu adamın sizi hiç unutamayacağını biliyor musunuz?"
selim ışık
tugce artık yaz
yine yaz
eskisi gibi yaz
yada şimdiki gibi yaz
yaz tugce yaz
yaz tugce yaz
Selamlar.
Post a Comment